W sklepie tkanina na sofie wydaje się głęboka, nasycona i ciepła. Po dostarczeniu mebla do domu okazuje się jaśniejsza, bardziej szara albo zupełnie inna w odcieniu. To nie wada materiału ani pomyłka producenta. Różnica wynika z oświetlenia, a konkretnie z tego, jak dane źródło światła oddaje kolory.

Każde światło ma inny rozkład widma. Światło słoneczne zawiera pełne spektrum barw, dlatego tkanina wygląda w nim najbardziej naturalnie. Halogeny i żarówki tradycyjne mają ciepły, żółty charakter, który podbija czerwienie i brązy, ale tłumi błękity. Zimne LED-y i świetlówki liniowe faworyzują zielenie i niebieskości, przez co beże i szarości mogą wyglądać na wyprane. Wpływ wskaźnika oddawania barw na kolor tapicerki jest tu kluczowy — parametr ten opisuje, jak wiernie dane światło odtwarza poszczególne barwy w porównaniu do wzorca. Im wyższa wartość, tym mniejsze zniekształcenie, ale nawet dobre źródło o temperaturze 3000 K i 6000 K pokaże ten sam materiał inaczej.

Do tego dochodzą warunki panujące w pomieszczeniu. W sklepie zwykle działa silne, punktowe oświetlenie kierowane wprost na ekspozycję. W domu światło rozprasza się na ścianach, suficie i podłodze, odbija od innych mebli i ulega filtrowaniu przez firany. Dużą rolę odgrywa też kolor ścian — tapeta w chłodnym odcieniu podbije zimne tony tkaniny, a ciepły tynk wzmocni żółcie i pomarańcze. Nawet pora dnia zmienia odbiór: rano materiał wygląda świeżo, wieczorem przy lampie staje się bardziej przytłumiony.

Praktyczny wniosek jest jeden. Przed zakupem warto obejrzeć próbkę tkaniny w domu, przy świetle, które faktycznie będzie jej towarzyszyć na co dzień. Jeśli to niemożliwe, poproś o duży fragment materiału i obejrzyj go o różnych porach — rano, po południu i wieczorem. Warto też zapytać w salonie, jakie oświetlenie zastosowano na ekspozycji, żeby świadomie odjąć od wrażenia to, co dodała mu aranżacja. Dzięki temu unikniesz rozczarowania po dostawie i nie będziesz musiał reklamować mebla, który w rzeczywistości jest dokładnie taki, jaki zamówiłeś.